Jakie są zasady przyjmowania krytyki?

O wiele prościej jest wygłaszać krytykę pod czyimś adresem, niż samemu stać się przedmiotem osądu. Wszelkie zasady, o których wiemy i staramy się stosować krytykując innych, jakoś nam umykają, gdy sami jesteśmy przez kogoś ganieni. Krytyka, nie wiadomo czemu, w pierwszym odruchu odbierana jest jako napaść na naszą osobę, jako forma agresji. A przecież, przynajmniej z teoretycznego punktu widzenia, zdajemy sobie sprawę, że skoro my mamy prawo krytykować innych, to i inni mają prawo krytykować nas. I tak samo, jak inni, mamy prawo z tą krytyką zgodzić się lub nie.

Tak samo, jak krytykujący powinien w rozmowie z nami przedstawić nam w sposób prawidłowy konkretne zarzuty oparte na faktach, tak samo my mamy prawo domagać się wyjaśnienia każdej niejasności oraz podważać niepoparte żadnymi dowodami uwagi. Bez względu na to, czy przyjmujemy krytykę ze strony szefa, czy innego współpracownika, jeśli krytykują nas, jako osobę, a nie naszą pracę, mamy prawo odmówić wysłuchania uwag dotyczących np. naszych cech charakteru.

Musimy być przygotowani na to, że możemy spotkać się ze złośliwościami lub słowami wypowiedzianymi pod wpływem złości. Nie wolno pozwolić na to, żeby ktoś nas sprowokował i wciągnął w jakiekolwiek słowne utarczki. Najlepszym, choć najtrudniejszym sposobem reakcji na takie zaczepki, jest przemilczenie osobistych przytyków i stanowcze skierowanie rozmowy na tory czysto zawodowe.

Zobacz także: Typy zachowań osób pracujących w biurze